نماز الفبای زندگی است. نماز پرواز روح است .نـماز وصل عاشقانه است. نماز تولد است...
لذا، نماز یکی از موثرترین و بهترین راه های درمان اینگونه امراض روحی است، زیرا که نماز و نیایش، راز و نیاز با مبدا هستی است که انسان به اصطلاح عقده گشایی می کند و آنچه در دل و قلبش پنهان دارد، بیرون می ریزد و با خالق خ ود( به امید گشایش ) راز دل خود را در میان می گذارد و همین امر ( امید به استجابت دعا و نمازش) است که به شخص نیرو و حیاتی تازه بخشیده و او را از چنگال مخوف برخی از امراض روحی و روانی راهایی می بخشد.
پروفسور ویلیام جمیز در این باره می گوید
در خصوص شفا یافتن بیمار به وسیله دعا و نماز باید گفت چنانکه حقایق واقعیتهای پزشکی را قبول داشته باشیم پرشکانی چند اظهار داشته اند که در بسیاری از موارد دعا، در بهبودی حال بیمار موثر بوده است بنابرین باید دعا را در معالجه بیماران یکی از وسایل موثر دانست در مورد بسیاری از مردم دعا برای معالجات امراض روحی بسیار موثر بوده است.
بقبول دکتر «کارل» وقتی نیایش ساده به صورت آوای طوطی و از جملاتی باشد اثری بر روی رفتار و سلوک فرد می گذارد.
بانو دکتر « روزهلوردنج» که از مشاورین پزشکی «بوستن» در آمریکاست می گوید:
به نظر من درمان تسکین و تخفیف غم و نگرانی این است که مشکلات و گرفتاریهای خود را با شخصی که طرف اعتماد باشد در میان گذاریم ما این عمل را (خالی کردن دل) می گوییم:
وقتی که بیماران به اینجا مراجعه می نمایند میتوانند گرفتاری ها و غصه های خود را به تفصیل برای دیگران شرح دهند آن قدر بگویند تا به کلی از فکرشان خارج شود فکر کردن درباره نگرانی ها وپنهان داشتن آنها از دیگران باعث هیجان عصبی می شود ما همه بایستی شریکی برای گرفتاری های خود پیدا کنیم، باید حس کنیم که در دنیا کسی هست که مایل به گوش دادن شرح گرفتاری های ما و قادر به درک آنها باشد.
«دیل کارنگی» در این باره می گوید:
گاهی از مواقع درد ما بی درمان است حتی نمی توانیم آن را با نزدیکترین دوستانمان درمیان بگذاریم در این اوقات است که روی به سوی خدا می کنیم و احساس می کنیم که در زندگی شریک غمی داریم یک غمخوار واقعی داریم.
بیشتر روان شناسان و روان پزشکان معتقدند:
انسان ناگزیر است برای تسکین دردی خود آنها را نزد دیگران بازگو کند پس وقتی
کسی پیدا نمی کنیم، همان بهتر که با خداوند درد و دل کنیم، دعا ونیایش انسان را به
کار و کوشش وا می داردو نخستین گام به سوی عمل است.
پزشکان روحی درک کرده اند که عبادت و نیایش وایمان قوی به مذهب، بیش از نیمی از نگرانی های ما را برطرف می سازد اگر مذهب در کار نباشد زندگی پوچ است.
خداوند در قرآن می فرماید:
کمک بگیرید از صبر و نماز و این کار بزرگ است.
آری با استمداد از نماز می توان بر سخت ترین معضلات و مشکلات زندگی و ناراحتی های روانی فایق
آمد و برنامه امیدی های غلبه نمود آن مرد دانشمند« دکتر الکسیس کارل» درست گفت است که:
نیایش به آدمی نیروی تحمل غم ها و مصایب او را می بخشد و هنگامی که کلمات منطقی برای امیدواری نمی توان یافت، انسان را امید وار می کند . قدرت ایستادگی در برابر حوادث بزرگ را به او می بخشد
ب) ایجاد اوصاف انسانی و جلوگیری از فساد و فحشا
یکی از مهمترین فواید معنوی و فلسفه اصلی نماز دوری از فحشا وضکرات و یاد خداست. خداوند در قرآن می فرماید: نماز را به پا دارید به درستی که نماز بازدارنده از فحشا و عمال نا شایست است.
همانطور که قبلاً نیز اثارت رفت نماز آثار تربیتی فراوانی را به همراه دارد.
از جمله وقتی نمازگزار واقعی با خلوص نیت و با تکبیر (الله اکبر) به نماز می ایستد خدا برتر و بالاتر از هر چیز ( برتر از زور و زبور دنیوی، آلوده شدن به گناه و نافرمانی او، شهوات و هواهای نفسانی و....)
هر آفریده ای می داند
الله اکبر یعنی خدای بزرگتر و با اهمیت تر است از همه چیز و همه کس او بزرگتر و برتر است از تمام آفریده های خود و جلوه های مختلف دنیوی و بزرگتر است از وسوسة ابلیس و شیاطین که هر لحظه در کمین آدمی نشسته اند تا او را از مسیر حق منحرف سازند.
برچسب:
نویسنده: ال سانا حسینی بیرون